Farklı kültürler; insanların bakış açılarında, hâl ve hareketlerinde farklılıkların olmasına sebep oluyor. Avrupalı bir anne ile Türk annesinin çocuk yetiştirme tarzı değişik örneğin. Bizim kültürümüzde anne, fedakârlıkla özdeşleştirilmiş bir birey olduğu için Avrupalı anneler daha soğuk ve bencil bulunabiliyor. Her şeyin iyi ve kötü yanı var.
Türk anneleriyle Avrupalı annelerin çocuk yetiştirme tarzlarıyla anneliği nasıl yaşadıklarına bakın, hangisinin daha iyi olduğuna siz karar verin:
Yedirme-içirme Konusunda Israr ve Özgürlük
Türk anneleri için hayati konu, bebeklerinin yeterince ve iyi beslenip beslenmedikleridir. Türk anneleri bebeklerine yemek yedirmek için türlü oyunlar yapmakta beis görmezler. Kaşıkla bebeğin arkasında dolaşma, bebeği televizyonun karşısına oturtup mamayı ham yaptırma taktikleri, Türk annelerine anne oldukları günden beri adeta özel paketle sunulmuş gibidir. Avrupalı anne, yemeği hazırlar ve bebek yemediği zaman veya tabağındaki yemeği bitirmediğinde “İyi, demek ki doydu ya da aç değil.” düşüncesiyle kendisini telef etmez.
Yuvadan Uçup Uçmama Meselesi
Türk anneleri için çocuklarının büyüyüp kendi hayatlarını kurmak için evden ayrılmaları adeta bir dargınlık meselesidir. Hele de evlenmeden yalnız ya da arkadaşlarıyla ayrı eve çıkmak, bugün bile birçok Türk annesinin en son istediği şeydir. Hatta evlendikleri zaman bile çocuklarının mümkün olduğunca kendilerine yakın bir evde yaşamasını isterler. Aile apartmanları boşuna yapılmadı. Avrupalı anne ise bu durumu normal karşılar, hatta sevinir çocuğum büyüdü, kendi hayatını yaşamayı becerebilen bir yetişkin oldu diye.
Bir Hayat Felsefesi Olarak Temizlik
Türk annesi titizliğe ve temizliğe aşırı önem verir. Ne demek kıyafetleri katlamadan dolaba şutlamak? Ne demek yemekten sonra bulaşıkları makineye yerleştirmeden oturup televizyon izlemek? Avrupalı anne pis ve dağınık demek değildir ama bu işi o kadar da büyük bir mesele olarak ele almaz.
Başkaları mı Kendin mi Asıl Önemli Olan?
Türk anneleri, aslında Türkler toplumun fikirlerine göre hayatlarını düzenlerler. Avrupalılar daha bireycidir. Bu yüzden Türk annesi “Millet ne der?” sorusunu her fırsatta kendine, daha sonra da çocuğuna sorar.
Çocuk Düştüğünde…
Çocuktur, koşar, zıplar, düşer. Türk annesi çocuğu düştüğünde müthiş bir koruma güdüsüyle çocuğun üzerine atlar, kaldırımı döver, sanki çocuk değil de göktaşı düşmüş gibi olayı büyütür. Avrupalı anne çocuğun düştüğü zaman kendisinin kalkmasını bekler. “Çocuk yani, düşer, kalkar, bunlar normal şeyler.” der. Yürüteç, Türk annesinin en sevdiği bebek ürünlerinden biridir mesela, ne güzel çocuğunun yürümesine yardımcı oluyor. Yürüteçten düşmek de pek kolay bir şey değil hem.
