Bilgisayar okuryazarı olan herkesin blog tutması gerektiğine inanıyorum. Çünkü herkes bir şeyler anlatmak istiyor. Akademik ve mesleki uzmanlık, hobiler, özel ilgi alanları veya hayatın kendisine dair detaylar…
Kendimden örnek vereyim. İşim ve buna bağlı ilgi alanları (gazetecilik, teknoloji, sosyal ağlar, bilimsel gelişmeler vs.) hayatımın büyük bölümünü kaplıyor. Geriye kalan büyük dilim aileme ve dostlarıma ait. Son kalan dilimi de kendime ayırıyorum. Fotoğraf, edebiyat, müzik, sinema ve seyahate ayırdığım zamanlar benim için çok değerli. Bu düzlemde üretkenlik daha üst boyutta gerçekleşiyor.
İzlediğim bir filmin, okuduğum bir kitabın, çektiğim veya seyrettiğim bir fotoğrafın, dinlediğim bir şarkının veya gezdiğim bir şehrin bende yarattığı yansımaları başka insanlara göstermek, tarifi zor bir manevi tatmin yaratıyor.
Çok sevdiğim yazarlardan Gabriel García Márquez, hayatını anlattığı otobiyografik romanına isim olarak “Vivir Para Contarla” (Türkçesi “Anlatmak İçin Yaşamak”) adını vermişti. Bu romanı okurken sadece Márquez’in çocukluğuna ve gençliğine değil, kendi çocukluğuma ve gençliğime doğru da bir seyahate çıkmıştım. İnsanın yaşadıklarından elde ettiği deneyimleri paylaşmasını kutsal buluyorum. Bir insanın kendi yaşantısından damıttığı bir kısa metin sizin için en ufak bir değer yaratmayabilir; fakat emin olun bir başkası için tam tersi geçerlidir. Çünkü, Goethe’nin dediği gibi, “İnsan kendini yalnızca insanda tanır.” İnsanları yakından tanıdıkça, kendimizi de tanıyoruz. Kendimizi anlattıkça, başkalarının kendilerini biraz daha anlamalarına yardımcı oluyoruz. Anlatmak ve anlamak için internet benzersiz bir olanak. İçinizden ne geçiyorsa paylaşmak için adım atmanız gerekiyor. Kimse sizin yerinize bunu yapmayacak. Üstelik mesele bir blog’u kurmak değil. Kurmak en kolay iş. Asıl mesele sürdürmek, her an canlı tutmak.
