IBM’in büyük sunucuları bir zamanlar bilimsel ve mühendislik hesaplamalarda tercih edilen ilk seçenekti. 1960 yılında IBM System 360 ile başlayan bu dönemin ilk sonuçlarından biri NASA’nın aya insan göndermesi oldu. Big Blue ve Blue Gene gibi efsanelerden sonra şimdilerde kullanıcılara IBM System Z sunuluyor. Değişimden nasibini alan NASA son IBM sunucuyu da devre dışı bıraktı.
Bilgi Ofisi şefi Linda Cureton açıklamasına göre NASA’nın hesaplama sistemleri için bir dönem sona erdi. NASA’nın sonuncu ana sunucusu olan IBM Z9’u “Marshall Space Flight Center” içeriyordu. Değişen şartlarla birlikte bu sistemin kaldırılmasına karar verildi. Dinazor olarak tabir edilen eski sunucuları ayakta tutmak için çaba gösteren ve performansı arttıran IBM yeni teknolojiler de eklemişti. Son nesil ürünlere T-Rex ve Raptor gibi dinazor isimleri veren firmanın sunduğu seçenekler başarısız olmasa da artık gerekli değil.
Bir zamanlar System 360 programlanasını da yapan Cureton açıklamasına bakılırsa bu sistemler kötü değil ve ayrı bir yere sahipler. Şimdilerde buzdolabı boyutuna inen özel sunucular eskiden odalarca yer kaplıyordu. NASA’nın son sunucuyu kapatmış olması diğer sektörler için de aynı durumu ortaya çıkarmıyor. 40 sene önce alınan dev bilgisayarları barındırmanın, elektrik ve soğutma masrafını sürdürmenin anlamı yok. Şimdilerin süper bilgisayarları saniyede 10.5 katrilyon hesaplama yapabiliyor.
